اسپیرولینا یک جلبک سبز آبی (سیانو باکتریا) رشته ای بدون هتروسیست می باشد که نخ مانند بوده و ساکن نواحی کم عمق و قلیایی دریاها و دریاچه ها می باشد که در مناطقی مانند مکزیک و آفریقا به عنوان غذا مورد استفاده قرار می گیرد.اسپیرولینا شامل 62% اسید امینه بوده و سرشار از ویتامینB12  میباشد و شامل رنگدانه های فتوسنتزی زانتوفیل و کاروتن است.اسپیرولینا دارای دیواره نرم است که شامل ترکیبی از قندها و پروتیین می باشد و اختلاف آن با سایر جلبک ها در راحت هضم بودن دیواره سلولی آن است و دارای خواص ضد ویروسی، ضد سرطانی و تقویت سیستم ایمنی می باشد در حالی که اثر نامطلوبی  بر روی سلولهای انسان ندارد.مطالعات آزمایشگاهی نشان داده است که نوعی پلی ساکارید در اسپیرولینا قادر است فعالیت آنزیمی هسته سلول را افزایش دهد وDNA  را باز سازی و اصلاح کند و در چندین مورد مشاهده شد که مصرف کامل از اسپیرولینا و یا عصاره آن تا حد زیادی از پیشرفت سرطان جلوگیری به عمل آورده است.اسپیرولینا نه تنها بر روی سیستم ایمنی اثر تقویتی دارد و موجب تحریک سیستم ایمنی می شود بلکه در حقیقت توانایی بدن را برای ایجاد نسل جدیدی از سلولهای خونی افزایش می دهد.

امروزه یافتن آنتی اکسیدان های طبیعی از منابع دریایی مورد توجه است. در این خصوص جلبک های دریایی از اهمیت بالایی برخوردارند. در این مطالعه خواص ضد اکسیدانی دو گونه جلبک قهوه ای Sargassum tenerrimum و جلبک سبز Valoniopsis pachynema و تاثیر حلال های مختلف در استخراج ترکیبات آنتی اکسیدان مورد بررسی قرار گرفت. جلبک از سواحل تیس و رمین در چابهار جمع آوری شد و پس از خشک و پودر کردن توسط حلال های دی کلرومتان، متانول،کلروفورم و هگزان عصاره گیری شد. سپس قدرت ضد اکسیدانی غلظت های 01/0 ،1/0و1 میلی گرم بر میلی لیتر عصاره ها با استفاده از سنجش مهار رادیکال آزاد DPPH، قدرت احیاکنندگی و فعالیت کلاته کنندگی یون آهن مورد بررسی قرار گرفت تا عصاره با بهترین خاصیت آنتی اکسیدانی مشخص شود. بالاترین درصد مهار رادیکال در جلبک قهوه ایS. tenerrimum در غلظت یک میلی گرم بر میلی لیتر عصاره متانولی (22/88%) و در جلبک سبزV. pachynema در عصاره دی کلرومتانی (4/74%) بدست آمد. بالاترین قدرت احیاکنندگی (85/0) و فعالیت کلاته کنندگی (83/88 %) در عصاره دی کلرومتانی جلبک S. tenerrimum بدست آمد. بالاترین قدرت احیاکنندگی در عصاره دی کلرومتانی (4/0) و بیشترین فعالیت کلاته کنندگی در عصاره کلروفورمی (22/81 %) جلبکV. pachynema دیده شد. غلظت یک میلی گرم بر میلی لیتر دی کلرومتانی قابلیت بیشتری برای استخراج ترکیبات آنتی اکسیدانی داشته اند و گونه جلبک قهوه ایS. tenerrimum در مقایسه با جلبک سبز V. pachynema قدرت آنتی اکسیدانی بالاتری از خود نشان داد. بنابراین عصاره جلبکS. tenerrimum می تواند به عنوان منبعی بالقوه برای ترکیبات با خاصیت آنتی اکسیدان باشد و آزمون های تکمیلی مورد نیاز است.

گونه Gracilaria salicornia (C.Agardh) Dawson از خانواده گراسیلاریا سه(Gracilariacacaٍٍe )  و رده جلبک های قرمز (Rhodophyyceae) می باشد که دارای درصد پوشش و تراکم بالایی در سواحل جزر و مدی شمال شرق جزیره قشم بوده  و تجمعات آن کمربند رویشی نسبتا خالصی را در ناحیه بین جزر و مدی این منطقه ایجاد می نماید. در این تحقیق خصوصیات فلورستیک رویشگاه های این گونه به مدت یکسال ازشهریور 1380 تا مهر 1381 بررسی شد. در تجمعات این گونه، 49 گونه جلبک شناسایی گردید که شامل 25 گونه جلبک قرمز ) (Rhodophyceae، 10گونه جلبک قهوه ای ((Rhaeophyceae، 11 گونه جلبک سبز (Chlorophyceae) و 3 گونه جلبک سبز - آبی(Cyanophyceae) می باشد. در این مطالعه همچنین مشخص شد که میزا ن رویش ها و تنوع گونه ای گروه های مختلف جلبکی در سواحل شمالی جزیره قشم کمتر از سواحل جنوبی می باشد که دلیل عمده آن گلی و ماسه ای بودن جنس بستر و کدورت آب می باشد.

اسپیرولینا سیانوباکتر رشته ای میکروسکوپی است و اسم این جلبک از شکل مارپیچی و رشته ای آن مشتق شده است (شکل 1) (3). دو جنس Arthrospira و Spirulina اسپیرولیناهای های مهم خوراکی هستند. این دو جنس از نظر ریخت شناسی با هم متفاوت بوده و در نوع چرخش، توزیع منافذ در دیواره سلولی، قطر و نوع قطعات تریکوم نیز با هم اختلاف دارند (14).از اسپیرولینا بعنوان «غذایی برای آینده» یاد شده است زیرا قابلیت تولید مواد غذایی متراکم با کیفیت بالا و در مقایسه با سایر جلبک ها کارآیی بیشتری دارد (4).

شکوفایی مضر جلبکی برای اولین بار در مرداد 1386 باعث تغییر رنگ در منطقه وسیعی از آب های ساحلی خلیج فارس گردید. گونه عامل این شکوفایی Cochlodinium polykrikoides بود و باعث مرگ و میر گسترده ای از آبزیان در خلیج فارس شد. در این مطالعه اثرات بازدارندگی رشد داینوفلاژلای Cochlodinium polkrikoides بادر معرض قرار گیری با عصاره آبی (0.2, 0.6, 0.8 and 1.6 g L-1) 6 گونه از جلبک ماکرسکوپی Ulva lactuca, Enthromorpha intistialis, Colpomenia sinuosa, S. illicifolium, Gracilaria corticat و Hypnea valentiea ، کشت توام با بافت تازه (and 5.0 g L-1) و محیط کشت آبی فیلتر شده از 3 گونه از جلبک ماکرسکوپی E.intistialis, C.sinuosa, و H.valentiea در شرایط آزمایشگاهی و به مدت 15 روز مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد که رشد C. polkrikoides بطور معنی داری بوسیله عصاره آبی جلبکی در تمام غلظت ها محدود شده و اختلاف معنی داری را با نمونه شاهد دارد (p<0.05). همچنین بیشینه بازدارندگی رشد C. polkrikoides در کشت توأم با بافت تازه جلبک های ماکروسکوپی E.intistialis, C.sinuosa و H.valentiea بدست آمد که اختلاف معنی داری را با دیگر جلبک های ماکروسکوپی و شاهد نشان داد (p<0.05). در محیط کشت آبی فیلتر شده بیشینه بازدارندگی رشد در جلبک E.intistialis مشاهده شد که اختلاف معنی داری را با دیگر جلبکها داشت. از اینرو، می توان نتیجه گرفت که استفاده از جلبک های ماکروسکوپی مورد آزمایش خواه به شکل عصاره و یا با بافت تازه می تواند به عنوان راهکاری در کنترل بیولوژیکی رشد دینوفلاژلای C. polkrikoides می باشد.